شاهد مرگ غم انگیز بهارم

   چه کنم؟

ابر دلتنگم اگر زار نبارم

    چه کنم؟

نیست از هیچ طرف راه برون شد زشبم

زلف افشان تو گردیده حصارم

چه کنم؟

از ازل ایل وتبام همه عاشق بودند

سخت دلبسته ی این ایل وتبارم

    چه کنم؟

من کزین فاصله غارت شده ی چشم توام

یک به یک با مژه هایت دل من مشغول است

میله های قفسم را نشمارم

     چه کنم؟

"حسن حسینی"

این نگهبان سکوت

شمع جمعیت تنهایی

راهب معبد خاموشی ها

حاجب درگه نومیدی

سالک راه فراموشی ها

                                    چشم بر راه پیامی - پیکی

                                     گرمی بازوی مهری نیست

                                     خفته در سردی آغوش پر آرامش یاُس

                                       که نه بیدار شود از نفس گرم امید

                                     سر نهاده ست به بالین شبی

                                      که فریبش ندهد عشوه ی خونین سحر

ای پرستو برگرد!

(( ای پرستو که پیام آور فروردینی ))

بُگریز از من - از من بگریز

باغ پژمرده ی پامال زمستانها

چشم در راه بهاری نیست

گرد آشوبگر خلوت این صحرا

گردبادیست سیه - گَردسواری نیست.

"دکتر شهید شریعتی"